Samen van waarde

Column Roeli Mossel: Hoe lossen we samen de arbeidsmarktvraagstukken in de zorg op?

Zoals bij steeds meer mensen bekend is zijn er nu en in de toekomst grote vraagstukken hoe we zorgvragen gaan invullen in Nederland. Hierbij ligt de nadruk van het probleem vooral op het tekort aan zorgprofessionals in de totale zorgketen. Bij zowel acute zorg (ziekenhuizen/ spoedzorg) als bij langdurige zorg (bv. ouderenzorg en gehandicaptenzorg).

Op vele fronten wordt er nagedacht en gewerkt aan oplossingsrichtingen. De mooiste vind ik tot nu toe de krachten die er gebundeld worden in gemeenschappen, waarbij de arbeidsmarktproblematiek in de zorg niet leidend is voor datgene wat er samen tot stand komt, maar de vraag hoe men in een gemeenschap wil samenleven en wat men voor elkaar wil en kan betekenen. Een mooi positief vertrekpunt waar we al mooie resultaten van zien.

Ook binnen de zorgketen zelf wordt er gewerkt aan oplossingen. De inzet van technologie wordt al gebruikt en kan nog veel meer uitgebreid worden en zal ook zeker zijn vruchten gaan afwerpen de komende jaren. Moeilijker van de grond komt de aandacht voor gezondheidspreventie. Ons huidige financieringssysteem van zorg is daar ook niet helpend bij op dit moment. Wat zou het mooi zijn wanneer we ook preventie samen met burgerkrachtinitiatieven vorm zouden kunnen geven. Wanneer een gemeenschap hier zelf mee aan de slag gaat (daar waar gewenst ondersteund door professionals) zal het effect naar mijn idee vele malen groter zijn dan dat wij als zorgprofessionals dit alleen initiëren en uitvoeren.

Waar mijn grootste zorg zit in de oplossingen die we als professionele spelers in de zorgketen voorbereiden, is de volgende; ik zie een beweging die stimuleert dat beroepskrachten werkzaam in de langdurige zorg getrokken worden naar de acute zorg. Vaak wordt dan ook nog het argument gebruikt dat het voor die professionals veel interessanter is om daar te gaan werken omdat ze daar met meer complexe problematiek geconfronteerd worden…

Dit laatste vraag ik me af, waarbij je uiteraard moet kijken of we dezelfde definitie hanteren voor complexe problematiek. Mijn zorg groeit door deze beweging omdat ik denk dat hierdoor de chronische zorg nog verder onder druk komt te staan met alle consequenties van dien. Chronische zorg is niet minder belangrijk dan acute zorg, immers wanneer je dagelijks afhankelijk bent van zorgverlening, ben je dan minder belangrijk dan iemand die eenmalig acute zorg nodig heeft?

Laten we samen met inwoners van wijken en dorpen komen tot duurzame oplossingen in de totale zorgketen!

Roeli Mossel
Bestuurder NNCZ