In mijn privéomgeving zie ik op dit moment het hele leven voorbijtrekken. Alle fases in een mensenleven passeren de revue. Er worden baby’s geboren, waardoor vrienden geen ouder meer zijn, maar ineens promoveren tot grootouder. Volwassen mensen vinden nu pas de liefde bij elkaar. Hadden ze dat niet tien jaar eerder kunnen doen? Ze kennen elkaar immers al heel lang. Er wordt samengewoond, wat behalve verhuisstress ook het besef met zich meebrengt: wij hebben een plek onder de zon! Grote dankbaarheid, want vrienden zoeken nog steeds naar een huis. Ernstige ziektes lopen soms met een sisser af (“Ik ben helemaal schoon!”), maar hebben soms ook een onzekere afloop. En ook de laatste levensfase van ouders van vrienden is steeds vaker onderwerp van gesprek.

Mooi om te zien, al die life-events, die zoveel impact hebben in een mensenleven. Mooi ook om te zien hoeveel er gebeurt in de kring om de hoofdpersonen heen. Praktische hulp, een schouder om op uit te huilen, kaartjes door de brievenbus, appjes met “Hoe gaat het nu?” Kinderwagens, wiegjes en autostoeltjes gaan de hele familie door en worden keer op keer gebruikt. Prachtig eigenlijk: in de wieg waar ik zelf in lag, hebben ook vele neefjes, nichtjes en anderen gelegen. Inclusief mijn eigen kinderen. Goede kwaliteit hadden ze vroeger, hè? Kinderkleding trouwens ook (vooral heel irritant voor jongere broertjes en zusjes, die altijd tweedehands kleren aan moeten. Nooit wat nieuws, grrr! Ik hoor mijn zusje nóg klagen).

Toen een oude dame na een heupoperatie moest oefenen met lopen, gaf mijn vader haar de rollator van mijn moeder. Die stond na haar overlijden werkloos aan de kant. En ineens was daar die gedachte: Hè? Als je oud bent en je gezondheid achteruitgaat, hebben we allerlei voorzieningen waarmee hulpmiddelen kunnen worden aangeschaft. Een scootmobiel, een traplift, incontinentiemateriaal: het wordt betaald vanuit de Wmo of via de zorgverzekering.

Maar die jonge ouders dan? Alle babyspullen, zoals wiegje, kinderwagen, autostoeltje en luiers, moeten zij zelf betalen. “Hoort bij de levensfase.” Ja, dat klopt wel, maar jonge ouders staan vaak aan het begin van hun carrière en verdienen nog niet zoveel. Toch vinden we het heel normaal dat zij zelf alles aanschaffen. Of via familie opnieuw gebruiken.

Wat maakt jonge ouders anders dan oudere mensen? Ik weet het even niet. U wel?