Samen van waarde

Column Roeli Mossel: Hoeveel crisissen hebben we?

We zitten met elkaar in een bijzonder tijdvak met veel zorgen voor velen in ons mooie land. We horen veel berichtgeving over de crisissen waar we mee te maken hebben; de stikstofcrisis, de energiecrisis, de wooncrisis, de asielcrisis…en niet te vergeten de oorlog die nog steeds gaande is in Oekraïne. Of het terecht is dat we bij alle onderwerpen die we als zeer complex ervaren en als moeilijk op te lossen meteen het woord crisis in de mond nemen, vraag ik me af. Wellicht heeft het kiezen voor het gebruiken van de term crisis ook een andere oorzaak. Zo ook naar mijn idee het (bewust?) niet gebruiken van de term crisis wanneer het om de zorg gaat.

In vele sectoren in de zorg wordt al langere tijd crisis ervaren in relatie tot het voldoen aan de zorgvraag. Een nog steeds hoog verzuim (gestart tijdens de coronatijd) en het niet of nauwelijks beschikbaar zijn van nieuwe arbeidskrachten maakt dat vele organisaties zeer grote vraagstukken hebben en daarmee mensen die afhankelijk zijn van zorg. Gedurende de zomerperiode hebben vele organisaties moeten stoppen met het aannemen van nieuwe cliënten met een zorgvraag. Dat hebben wij gemerkt door een grote toeloop van nieuwe cliënten en doordat mensen bijvoorbeeld vanuit het Herstelhotel niet naar huis konden, omdat thuiszorg niet beschikbaar was. Ik hoop dat iedereen ervan doordrongen is dat wanneer organisaties als de onze of gehandicaptenzorg gaat stoppen of “afschalen” in zorg meteen de basiszorg (en geen luxezaken die we extra’s zijn gaan noemen) in het geding is.

Als het ons allemaal (iedereen in ons mooie land) helpt om samen harder en meer te gaan werken aan vernieuwingsmogelijkheden in het zorgdragen voor mensen met een hulpvraag, dan mag er wat mij betreft nog een crisis aan toegevoegd worden, namelijk de zorgcrisis. Gelukkig zien we in onze dagelijkse praktijk steeds mooie voorbeelden die bijdragen aan de noodzakelijke verandering, zoals in Hollandscheveld, Vledder, Noordbroek of Grijpskerk. Toch voel ik een grote urgentie om acties die leiden tot versnelling van effecten van verandering en innovatie, te starten. De zorgcrisis is namelijk niet van morgen maar van vandaag. Dit alles met als doel om de kans te verkleinen dat mensen met een hulpvraag tussen wal en schip raken! Doet u ook mee?

Roeli Mossel
Bestuurder NNCZ